Lekki obraz bazowy dev containera z kreatorem narzędzi. To samo środowisko pracy dla całego zespołu i dla agentów AI.

ghcr.io/zanreal-labs/devcontainer to obraz bazowy dev containera dla zespołów, w których nad kodem pracują również agenci AI. Zamiast upychać w nim wszystko, co komukolwiek może się przydać, obraz zostawia wybór narzędzi deweloperowi: przy pierwszym starcie kontenera uruchamia się kreator, w którym zaznaczasz to, czego faktycznie używasz.

Powód jest prozaiczny. Claude Code, OpenCode, Gemini CLI czy Codex potrafią się wyłożyć na brakującym binarium, na PATH bez ~/.local/bin albo na agencie GPG, który nie ma jak zapytać o hasło do klucza. W kontenerze załatwiasz to raz, dla wszystkich.

Pierwsze uruchomienie

Wystarczy plik devcontainer.json w repozytorium:

.devcontainer/devcontainer.json

{
  "image": "ghcr.io/zanreal-labs/devcontainer:latest",
  "features": {
    "ghcr.io/devcontainers/features/docker-in-docker:2": { "moby": false },
    "ghcr.io/devcontainers/features/node:1": { "version": "22" },
  },
  "postCreateCommand": "bash /usr/local/share/devcontainer/setup.sh",
}

Otwórz katalog w VS Code albo w dowolnym edytorze obsługującym dev containery. Polecenie z postCreateCommand przygotuje poświadczenia, zainstaluje zależności projektu, a przy pierwszym starcie odpali kreator.

[!WARNING] postCreateCommand nie jest opcjonalne. Cała logika, którą opisujemy w tej dokumentacji, siedzi w setup.sh. Bez tej linijki zostaje Ci goły Debian z tmuxem.

Pełny, skomentowany przykład konfiguracji, razem z wolumenami i przekazywaniem kluczy SSH, znajdziesz w repozytorium: examples/devcontainer.json.

Kreator narzędzi

Przy pierwszym starcie kontenera pojawia się lista do zaznaczenia. Spacja przełącza pozycję, enter zatwierdza wybór:

[ ] Claude Code
[ ] ForgeCode
[ ] OpenCode
[ ] Gemini CLI
[ ] OpenAI Codex
[ ] bun
[ ] uv
[ ] Supabase CLI
[ ] Tinybird CLI
[ ] Stripe CLI
[ ] GitHub CLI

Dwie pozycje pojawiają się warunkowo. Gemini CLI i OpenAI Codex instalują się przez npm, więc widać je tylko wtedy, gdy npm jest już w PATH - dodaj wcześniej feature node. GitHub CLI z kolei znika z listy, jeśli gh jest już zainstalowany.

Wybór zapisuje się w ~/.devcontainer-selections, a plik ~/.devcontainer-wizard-done pilnuje, żeby kreator nie wyskakiwał przy każdej przebudowie kontenera. Kiedy zechcesz coś dołożyć:

devcontainer-wizard --force

Nieudana instalacja nie przerywa całej reszty - kreator oznaczy narzędzie jako [fail] i przejdzie do następnego. Pełne logi lądują w /tmp/devcontainer-wizard.log.

Bez interakcji, na przykład w CI

Kreator sprawdza, czy w ogóle ma z kim rozmawiać. Bez terminala wypisuje podpowiedź i kończy działanie, więc nie zablokuje pipeline'u. Jeżeli zestaw narzędzi ma być z góry ustalony, podaj go w zmiennej DEVCONTAINER_TOOLS:

"containerEnv": {
  "DEVCONTAINER_TOOLS": "claude-code,bun,uv,supabase-cli"
}

Rozpoznawane nazwy:

claude-code, forgecode, opencode, gemini-cli, openai-codex, bun, uv, supabase-cli, tinybird-cli, stripe-cli, github-cli

Zmienna ma pierwszeństwo przed trybem interaktywnym. Jeśli ją ustawisz, kreator o nic nie zapyta.

Co znajdziesz w obrazie bazowym

Składnik	Do czego służy
`setup.sh`	Skrypt cyklu życia, leży w `/usr/local/share/devcontainer/setup.sh`
`wizard.sh`	Kreator narzędzi, w `PATH` widoczny jako `devcontainer-wizard`
`gum`	Biblioteka TUI od Charmbracelet, na niej zbudowany jest kreator
`tmux`	Zainstalowany razem z gotowym `~/.tmux.conf`
Dowiązanie do GPG	`/usr/local/bin/gpg` → `/usr/bin/gpg`, dzięki czemu `.gitconfig` z macOS działa bez poprawek
Poświadczenia Dockera	`~/.docker/config.json` z pustym `credsStore`, co usuwa błędy logowania przy Docker-in-Docker
Katalog na certyfikaty CA	`/usr/local/share/ca-certificates/extra`, na certyfikaty firmowego proxy
Wpis w `PATH`	`$HOME/.local/bin` dopisany do `.bashrc` i `.zshrc`

Obraz dziedziczy użytkownika vscode po mcr.microsoft.com/devcontainers/base:bookworm i nie pracuje na koncie roota. Publikowany jest równolegle dla linux/amd64 i linux/arm64.

Czego w nim nie ma

Nie ma Node.js, menedżerów pakietów ani żadnego agenta AI. To nie przeoczenie - te rzeczy dokłada się albo feature'ami na etapie budowania obrazu, albo kreatorem już w działającym kontenerze. Dzięki temu obraz zostaje mały, a nikt nie ciągnie za sobą pięciu agentów, z których używa jednego.

Node w przykładzie powyżej pochodzi z oficjalnego feature'a node. Jeśli go pominiesz, podsumowanie na końcu instalacji wypisze node MISSING.

Co dalej

Feature'y - dziesięć feature'ów publikowanych razem z obrazem, w tym reverse proxy na Traefiku.
Konfiguracja - co robi setup.sh przy każdym starcie: klucze, zależności, usługi i własny hook projektu.

Wprowadzenie