Wdrożenia headless commerce na Medusie

Sufit nie zgłasza się komunikatem o błędzie. Zgłasza się prośbą, na którą trzeba odpowiedzieć „nie da się”: rabat liczony inaczej dla stałych klientów, osobny sposób pakowania dla jednego kanału, dodatkowe pole, którego dział handlowy potrzebuje na zamówieniu. Każde takie „nie da się” zamienia się w czynność wykonywaną ręcznie i powtarzaną co tydzień.

Model danych, reguły koszyka, harmonogram wydań i cennik należą do dostawcy. Dopóki Twoja sprzedaż mieści się w szablonie, jest to wygodny układ. Kiedy przestaje się mieścić, płacisz za to czasem swoich ludzi, a nie wyższą fakturą, i właśnie dlatego ten koszt tak długo nikomu nie rzuca się w oczy.

Własne moduły pozwalają opisać to, co naprawdę masz w firmie. Workflow dają trwałe kroki, więc wieloetapowy proces przeżywa awarię w połowie zamiast zostawiać Cię z pytaniem, co się wykonało, a co nie. Subscribery reagują na zdarzenia, dzięki czemu zachowania wiszą na tym, co się wydarzyło, a nie na zadaniu, które co kwadrans przeczesuje bazę w poszukiwaniu zmian. Panel rozszerza się wtyczką, a nie zgłoszeniem do dostawcy i czekaniem.

Baza też jest Twoja. Brzmi niepozornie do pierwszego razu, gdy ktoś zadaje pytanie o Twoją własną sprzedaż i odpowiedzią okazuje się zapytanie SQL, a nie zgłoszenie do supportu.

Warto powiedzieć wprost, co z tego wynika: przebudowa sklepu staje się projektem frontendowym. Nowy layout, nowe strony sprzedażowe, inny sposób przeglądania oferty. Nic z tego nie wymaga ruszania warstwy sprzedaży ani negocjacji z systemem szablonów. Obie połowy zmieniają się we własnym tempie.

Headless kosztuje Cię front, który najpierw trzeba zbudować, a potem utrzymywać. Kosztuje Cię aktualizacje, hosting i odpowiedzialność za działanie systemu, czyli rzeczy, które abonament po cichu obsługiwał. Jeśli masz niewielki katalog, standardowy proces, a sklep ma głównie ładnie wyglądać i przyjmować płatności, platforma abonamentowa najpewniej wyjdzie Ci lepiej i taniej, i tak właśnie doradzimy.

Argumenty za własnym wdrożeniem są konkretne. Mocne robią się wtedy, gdy proces naprawdę nie mieści się w szablonie, gdy wokół zamówienia musi zgadzać się kilka systemów, gdy front stanowi część tego, czym konkurujesz, albo gdy sufit platformy zdążył już zamienić się w stałą ręczną czynność powtarzaną co tydzień.

Każda z tych wtyczek trzyma paczki Medusy w peer dependencies, zamiast wciągać framework do środka. Wtyczka buduje się więc na tej wersji, którą sklep już ma, zamiast narzucać własną. To ograniczenie istnieje dlatego, że my też musimy z nim żyć.

Kod i dokumentację możesz przeczytać, zanim cokolwiek zamówisz. Spis wtyczek jest pod /docs/medusa-plugins, a obejrzenie pracy przed jej zleceniem to rozsądne oczekiwanie.